fotoboeken 2018

koolmees

31-07-2018

Maandag 30 juli, het is 30 graden. Eerst eten en drinken. Daarna in bad.

Tulpenroute

Vandaag gingen wij weer eens op pad. Samen een dagje weg. De bedoeling is om elke maand een dagje cultuur of wat dan ook op te snuiven. In de regel lukt het niet elke maand. Vandaag (18 april 2018) op weg naar de polder. Aan het weer ligt het niet: super mooi weer, zo'n 25 graden. De tulpenvelden nog niet allemaal in bloei helaas. Maar wat wel bloeide: wow, wat een kleurenpalet. Het is zomer, in de lente.

Omdat het zulk prachtig weer was hadden we thuis al besloten richting de zee te gaan. Via de tulpenvelden in Flevoland en dijk Lelystad- Enkhuizen naar Callantsoog in Noord Holland, met een tussenstop midden op de dijk. Koelboxje met lekkers mee (picknicken want dat is zo gezellig). Het stukje gras op het dijkje was echter een openbaar toilet. Voor honden. Gadverdamme. Ruim toch eens achter je op die poep. Wat smerig. Aan het eind konden we op het asfalt toch nog even van dijk, zon, water en de inhoud van onze koelbox genieten.

Kijk lekker even mee hoe onze dag was.

 

 

 

Blauwe heikikkers in de Engbertsdijkvenen.

Heikikkers in de Engbertsdijkvenen. Elk jaar weer de vraag wanneer ze er eindelijk zijn. Dit jaar regelmatig gekeken zonder dat we wat zagen of hoorden. De temperatuur was voor de kikkers (voor ons ook wel hoor) te koud. In het paasweekend besloten de kikkers dan toch met grote getale de blauwe koppen boven het water uit te steken. Mooi spektakel om  te zien en horen.

~alleen de mannetjes krijgen in de paartijd een blauwe kleur. Het blauw is een waas dat over het onderliggende patroon heen ligt en na een paar dagen alweer verdwijnt. Het betreft de bovenzijde van het lichaam en vooral de keel. Bij mannelijke bruine kikkers komt dit type kleuromslag ook voor, maar de kleur wordt een blauwig grijs en de keel wordt opvallend wit. Aanvankelijk werd gedacht dat deze voor roofdieren goed zichtbare exemplaren een foutje van de natuur waren zoals melanische (zwarte) of albinische (witte) dieren, maar aan het einde van de paartijd kleuren ze weer terug; het is dus een baltskleur. De kleur ontstaat zodra de kikkers het water betreden.

In maart trekken de kikkers naar hun voortplantingswater, de mannetjes blijven met enkele weken het langst in het water, de vrouwtjes blijven slechts enkele dagen. De lokroep van de heikikker wordt wel vergeleken met het geluid van een onder water vol lopende lege fles. Er wordt zo'n 4 tot 7 keer per seconde geroepen, de roep klinkt als wuob...wuob...wuob. ~

bron: wikipedia